Sunday, 19 January 2014

Ruined beauty..

But u still won the toss..

You know i thought of you even for a while

That was enough for you to count me on file

Doesn't matter what i was saying

I had to pay and I'm paying

You have may be a class of yours

Maintain a certain mob of viewers

And I know I'm gonna count in them

Doesn't matter what happened.. it could be just a game

And I'm sure too, this make you feel so proud

People will look at you.. Congo! you made your crowd

But let me tell you what happened between we

It was just a distraction and had to set free

And you see it was just a tea with me

Bloody you why found me on my knee

And still anyways i accept what you got

Nothing in hands of you, spare me foggot



Monday, 6 January 2014

अशीच तू..

आजच्या धावपळीच्या जगात पडत अडखळत पळताना माझे हे सोनेरी क्षण विसरलो होतो रे मी.. अगदी असाच होतो मी. 
.. नुकतीच दहावी झालेली अन कुठलीशी कधीची बंद दारे खुललेली. तरुणाईची उधान वारे झिंगलेली.
त्या शाळा वजा कॉलेजातल्या खिडकीतून नजर चुकवायचो अन असाच पाहायचो मी ही तुला.. 
आणि अगदी अशीच होती तूही...
लांब वेणीची केस जपलेली. सकाळची उमललेली कळी होतीस तू.. 
अगदी अशीच होतीस तू....

- रोहित. 

Sunday, 29 December 2013

सोबत..

कचरा करायचाच तर अगदी कुणाचाही करता येतो
भल्या भल्या अप्सरेलाही
काडी भावात मोजता येतं
अवघड असतं ते आपलंसं कुणी करण्याचं
पदरात पडलेल्यालाच खरं सोनं म्हणण्याचं
पळत्याच्या पाठी तर दुनियाही पळतेच कि
अवघड असतं ते कुणी आपलं पाहून थांबण्याचं
छंद तर नव्हताच कधी
आकाशातील तारे तोडण्याचा
जमिनीवरचीच एखादी हरिणी
आहे स्वप्न तिला शोधण्याचं
नसेल अप्सरा नाकी डोळी
नाहीये कौतुक नुसत्या दिसण्याचं
उत्तुंग असावी नजर जिची
प्रचंड असावं हृदय
जिचं
सामावून घ्यावीत आसवे सारी
समुद्र असावं प्रेम तिचं

वाट पाहत असेन मी अश्या सोबतीचं
 

- रोहित

Friday, 8 November 2013

हरवलेली..

वेडा होतो मी. खरंचच वेडा होतो तुझा.
ते एक वर्ष तुझ्याबरोबरचं..
वाऱ्यासारखं उडून गेलेलं.
शाळा संपली आणि पुढे मी ही सोडून गेलेलो.
पुढे काय झालं, खरंच माहित नाही मला.
पाणी मात्र पुलाखालून बरंच वाहून गेलेलं.
आलो होतो कि एक दोनदा, आठवत असेल तुला..
कधी तू माझ्या, कधी मी तुझ्या घरी गेलेलो.
जमलं नव्हतं बोलणं तरी वेळ निभावत गेलेलो.
लहान ना? खरंय तुझं.. आपण लहानच होतो तेव्हा.
डोळ्यात होती सच्चाई पण लुटूपुटूचाच खेळ पुन्हा.
आणि पुढच्या पुढच्या सुट्ट्यामध्ये वेडगळ माझी चालायची
तुमच्या कोपऱ्यावरच्या बंगल्यावरून सारखी सायकल माझी फिरायची.
नजर तुमच्या कोपऱ्यावरच्या कठड्यावरती खिळायची.
अभ्यास करताना नेहमी जशी तूच तिथे दिसायची.
भिरभिर नजरा तुला शोधायच्या, बंद खिडकीत डोकवायच्या.
आणि हताश नजरा माहित असून मोकळ्या घरावर फिरायच्या.
.. जशी होतीस मस्त होतीस, हसून खेळून राहिलेली
गार वाऱ्याची झुळूक जशी स्वप्न रंगवून गेलेली

- रोहित

Friday, 1 November 2013

New Point of Direction..

सलग ५ वा महिना.. मी इथे फक्त कामच करतोय.. वेड्यासारखा.
स्वप्नातही वाटलं नव्हतं मी एवढा कधी serious होईल.
इथे आल्यापासून कसलीही फालतुगिरी नाही, वाढवायच्या स्टोऱ्या नाही,
नसत्या गप्पा मारणे नाही अन चकाट्या पिटत ग्रुप करून फिरणे नाही.
Very sincere and professional behavior till now!!
कोणत्याही कामाला नाही म्हणालो नाही कि कंटाळा केला नाही इथे आल्यापासून.
Good going yarr. कुछ पाने के लीये कुछ खोना पडता है. आणि खो दिया तर खो दिया.
कुठे काय कमावलं जे गेल्या २ वर्षात नसते उद्योग करून मिळालं.
नव्हतं काम तेव्हा केली मजा. आता No Excuses!
सगळं गेलं xxxx आणि स्वार्थी बनलो. उशिरानी का होईना चांगल्या संधीसह अक्कल पण चालून आली म्हणायची.
काही चुकीचं नाहीये जे काही चाललंय ते.
उलट नको एवढ्या मजा आणि चुका करून आज आपण येथे आहोत हे का थोडे असावे.
मस्त experience घेऊ अजून २ वर्ष जमेल तेवढा आणि आपल्या पायांवर पुढची अस्मानी उडी घेऊ.
A proper gear at proper time वो भी इतना कुछ होणे के बाद! Not bad at all.!
आणि जे काही होतं ना यार, ते चांगल्यासाठीच होत असावं.
नाहीतर आपण एवढे तापलोच नसतो आयुष्यात! कुणाचा टर्निंग पॉइंट काय असावा त्याचा नेम नाही.
जिंदगीये ना यार, कधीच कुणाची पवित्र राहून पार पडत नाही.
त्यासाठी चिखलात उतरावंच लागतं त्याला.
अंगाला चिखल लागल्याची सल मनात घेऊन चालण्यापेक्षा ते विसरून पुढे चालणाराच famous होतो ह्या दुनियेत.
तरीही बस झाला आपला स्वभाव गावभर दोस्त बनवण्याचा आणि प्रवाहाविरुद्ध पोह्ण्याचा.
त्यापेक्षा काठावर बसून मासे मारत बसणंच योग्य दिसतंय मला. आपण बरं आणि आपलं काम बरं.
And I think I'm in diplomatic stage of young generation now..

- रोहित

Monday, 9 September 2013

वो इक सुबह..

जिस सुबह की खातिर युग-युग से
हम सब मर-मर के जीते हैं
जिस सुबह के अमृत की धुन में
हम ज़हर के प्याले पीते हैं
इन भूकी प्यासी रूहों पर
इक दिन तो करम फरमायेगी
वो सुबह कभी तो आएगी
वो सुबह कभी तो आएगी-

Tuesday, 3 September 2013

दुनियादारी..

सगळं सगळं खोटं होतं
इथे फक्त बाजारच होता
मीच डोळ्यांवर चादर ओढून होतो
सगळं काही जाणूनही
ह्या उजाड सत्यापासून मुस्काट लपवून होतो
ती कालची सावली तर कधीच विरलेली
तिच्या केवळ भासात मी इतका वेळ चालत होतो
आजही सापडतात असे बरेच वाटसरू
ज्यांच्या डोळ्यात कालचेच झरे वाहत असतात
तिथे झालेली पाषाणे काळजाचा ठोका चुकवत असतात
त्यांच्या नजरा मला काहीतरी खुणावत असतात
पण नकोसं आहे हे मला, माझी इतक्यात तयारी नाही
मलाही नाही कळत मग मी काय निवडावं
त्यांच्या सोबत जावं कि निभवावी दुनियादारी
नाईलाजास्तव मी परत चादर ओढून घेतो
पण हि चादर मी त्यांच्यातला नसल्याची, स्वतःशीच खोटं वागल्याची
आणि नाही फरक पडत मला मग
काय चाललाय ह्या वाळवंटात
कुणाचा हृदय कळवळतंय, कि कोण तळमळतंय
ह्या निव्वळ भरल्या वेळी, कुणी न माझा, मी न कुणाचा

- रोहित