आज मी जरा निवांत असेल..

आज.. आज मी जरा निवांत असेल..
तुझ्या reply ची वाट पाहात असेल..
शेवटचा कौल जो माझ्या हातात होता,
काल रात्रीनंतर..
आता तुझ्या हातात असेल..
पाहेन मीही आता,
किती हवा आहे तुला
की आपल्यात जी झाली,
ती होती पोकळ हवा
काळीज धडकत आहे, विचार सुरु आहेत
उजव्याने नाही तर डाव्याने तयारी करत आहे
पण मी निवांत असेल..
फार तर फार होऊन काय असेल..
दोन घटका आवंढा,
डोळ्यात पाणी असेल..
आणि नेहमीसारखंच कुणाला समजेन तोवर
पटकन पावसात पाणी पुसलेलं असेल..
आज मी तुझ्या reply ची वाट पाहात असेल..
आज मी जरा निवांत असेल..

- रोहित

प्रश्न.. तुझा माझा..

कळत कसं नाही गं तुला
मला काय पाहिजे ते
नको ते तर्क लावत बसतेस
सांगितलं तरी वेडं बनतेस
मुद्दाम करतेस ना..
मला चिडलेलं बघायला..
मला त्रास होतोय ग ह्या सगळ्यांचा..
Please थांबव हे..
आजपर्यंत खूप फरफट झालीये,
नको एवढी घुसमट झालीये,
तू वेगळा खेळ मांडू नकोस आता..
आजवरच्या उन्हातल्या प्रवासात,
तूच एक सावली वाटलीस मला..
मी निश्वास टाकलाय..,
तू केवळ आल्यापासून..
Please, आपलं म्हण मला..
दुरूनच सही, जवळ कर मला..
एवढा तरी नक्कीच अधिकार आहे मला,
माझ्या आजवरच्या तुझ्या प्रेमाखातर..
तुही जाणतेस हे..,
आणि जर का वेगळं वाटत असेल,
काही जास्त मागतोय असं वाटत असेल,
तर निघून जा इथून..
नको तुझा खोटा दिलासा..
खोट्यानी ठगायचा छंद असेल तुझा
खऱ्याशी जगायचं स्वभाव आहे माझा
जगायचं कसं, बघेन मी माझा..

- रोहित

शायराना..

कितनी घड़ियाँ बीत गयी
वोह नज़र आये नहीं
पूछे निगाहें गुजरी बात है कोई
वोह नज़रे मिलाने पास आये नहीं

वोह इंतेजार करते रहे, हम आये नहीं
रोज-दराज की चीजें, आज वहां थी नहीं
कहाँ तो था, कुछ वक़्त तो बीत जाने दो
ये दिल ही कमबख्त, किसीका कहाँ मानें नहीं

कितना भी दूर जा मुझसे तू..
कितनी भी होने दे खामोशियान..,
हम वोह परिंदे है,
जो आशियाने भूलाते नही..

है अगर चाहतें दिलों में, तो कैसी ये तनहाइयाँ
है अगर नफरतें जो भरी, तो क्यूँ ये नजदीकियाँ
क्या पाओगे ऐसी कर नादानियाँ
लड़ जाने दे नैन, मिट जाने दे ये दूरियाँ

- रोहित

शायरी..

कभी ऐसा भी होगा, ऐसा न सोचा था कभी
मिलने की आस लगाये रहे थे बरसों से
वोह आस आसुओंमें बरस जायेगी, ऐसा न कभी सोचा था
सामने होकर भी अंजान बन पायें, ऐसा कभी न सिखा था
अगर ये भी सिख जातें, तो येह अंजानापन न होता था
इतने बुरे भी हम नहीं, ना हि तुम हो, येह जानते है हम
फिर भी इतने बुरे हम बन जायेंगे, इतना बुरा न तुम्हे सोचा था
एक बार पुछ लेते अपने दिल से, तो ऐसा जवाब न आता था
तुमने पत्थर है थामा सिनेमे, ऐसा दिल न हमने सोचा था
कभी ऐसा भी दिन आयेगा, ऐसा दिन न कभी सोचा था

- रोहित

No more tears..!

बस करो यार..
अब no more tears!
लढना बिछडना..
no more fears
खुप झालं मागे झुरणं बिरणं..
आधं अधुरं जगणं मरणं..
यायचं असेल.. चल ये
नसेल.. double बेल दे
कुठे आठवण काढत बसता..
झिजलं नशीब, झिजवत बसता..
तिच्या मनात सुद्धा तुम्ही नसता!!
सोड नाद, चल गाडी बदलू
मुंबई नाहीतर परळ पकडू
final  स्टेशन एकच ठरवू..
मुखडा तेवढा हसत मिरवू.!
Be happy go lucky..  

- रोहित

Thought..

Beauty of a person is not always a red bulldozer on a corner of road that you can figure out easily, 

Sometimes it can be a very small butterfly on a huge garden and if you somehow find it out, you cannot get away from the person whom it belongs... :)

- Rohit

पाउस..

पावसाचा आवाज.....
पानांवर पडणारी टपटप
गडगडणारे आभाळ.....
कुणाशीही काहीही न देणं घेणं या पावसाचं
तरी काळजावर झिरपणारं, पानांवरून ओघाळणारं पाणी....
कुठल्याश्या जुनाट आठवणी..
तिनं यावेळी गायलेली गाणी..
सारं सारं अगतिक...
दाराच्या कोयंडयावर बसलेला मी..
हातभर अंतरावरचं चिंचेचं झाड..
पक्ष्यांची फडफड, कसलीशी धडपड
आणि पाउस........
पीत राहायचं हे बाहेरचं गीत,
मन भरून वाहेपर्यंत..
कुणी सांगावं.. 
पुढचा पाउस माझा असेल.. नसेल
हे दोन क्षण ओंजळीत साठवून घेणार मी
मनाचा तो ही कोपरा भिजेपर्यंत...
माझ्या पुढच्या पावसापर्यंत..

- रोहित